Activiteiten
Ontdek gegeven workshops & presentaties
Ontdek gegeven workshops & presentaties
Oktober begon met een belangrijke mijlpaal: na maanden hard werken heb ik de revisie van mijn eerste wetenschappelijke artikel opnieuw ingeleverd. De literatuurreview, inmiddels 147 empirische studies geintegreerd, met een voorstel van een fit navigation model tot gevolg. Het is wel mooi om te zien hoe dit project flink verder is gekomen dankzij de feedback van reviewers en mijn begeleidingsteam.
Nu is het weer afwachten. Waarschijnlijk duurt het een aantal maanden voordat ik weet wat de volgende stap wordt. Voorlopig dus vooral: duimen. Maar ook even stilstaan bij het feit dat deze mijlpaal weer gehaald is.
Tijdens het WAVE-nement bij ASML heb ik twee workshops verzorgd over neuro-inclusie op de werkvloer.
Onder de titel Quick fix or real fit? gingen we aan de slag met het debat rondom ‘neurodiversity lite’: organisaties die neurodiversiteit omarmen, maar waarbij de aanpak soms blijft steken in losse initiatieven en tijdelijke oplossingen. Hoe komen we tot duurzame, structurele veranderingen?
Mooie gesprekken over de betekenis van neurodiversiteit en vooral de persoonlijke ervaringen (lived experiences) van medewerkers. Welke barrières ervaren zij in verschillende fases van hun loopbaan, en wat kunnen organisaties daaraan doen?
Heel waardevol om inzichten uit mijn onderzoek en ervaringen vanuit Career Jumpstart te verbinden met de praktijk. Want echte inclusie gaat niet alleen over wat iemand zelf kan veranderen, maar juist ook over wat de omgeving kan doen.
Een leuke activiteit was het geven van een gastcollege over neurodiversiteit, werk en loopbanen. Hier kon ik mijn kennis en inzichten delen met studenten die de HR-professionals van de toekomst zijn. Ik heb geprobeerd niet alleen de uitdagingen te bespreken, maar vooral ook de essentie van neurodiversiteit mee te geven: kijk naar verschillen en kwaliteiten, én naar de omgeving die bepaalt of mensen tot hun recht kunnen komen.
Hopelijk blijft daar iets van hangen.
Wetenschap is een discipline van de lange adem. Dat blijkt. De afgelopen twee maanden stonden vooral in het teken van de review & resubmit van mijn eerste wetenschappelijke artikel. Op basis van de feedback van de editor, reviewers en mijn begeleidingsteam hebben we het artikel behoorlijk grondig herzien.
De review omvat inmiddels 148 studies. Daarnaast is de opbouw van het artikel flink veranderd en hebben we de bevindingen sterker geïntegreerd in een nieuw Fit Navigation Model. Daarmee proberen we beter te begrijpen hoe autistische jongvolwassenen én hun omgeving samen navigeren naar een passende en duurzame start op de arbeidsmarkt.
September staat vooral in het teken van de laatste feedbackrondes, broncontroles, inkorten, herschrijven en het afronden van de response letter aan de reviewers.
De deadline voor de herziene versie is 1 oktober. Nog even een stevige eindsprint dus, maar het artikel is inhoudelijk echt een flinke stap verder gekomen.
Bijna daar. 🤞
Symposium Practice-based research in higher education
Deze maand tevens een posterpresentatie gegeven tijdens het symposium over de waarde en impact van praktijkgericht onderzoek. Mooi om met onderzoekers uit verschillende domeinen in gesprek te gaan over thema’s als reflexivity, positionality, participatory research en epistemic injustice, en over hoe deze elementen invloed hebben op kennisproductie en onderzoekspraktijken.
In mijn bijdrage liet ik zien hoe inzichten uit inclusief autismeonderzoek, zoals aandacht voor lived experience, stakeholderbetrokkenheid en het kritisch reflecteren op taal, framing en machtsdynamieken, kunnen bijdragen aan meer context-sensitief en impactvol onderzoek. Juist binnen praktijkgericht onderzoek speelt de positie van de onderzoeker hierin een belangrijke rol.
Mooi om te zien hoe inclusieve onderzoekspraktijken ook inspiratie kunnen bieden voor andere domeinen binnen onderzoek en onderwijs.
De poster is hier te bekijken
R&R
Een bijzondere mijlpaal deze maand: voor mijn eerste manuscript heb ik een review & resubmit ontvangen. Dat betekent veel extra werk, maar vooral ook dat de reviewers en editor potentie zien in het onderzoek. Een intensief proces, maar eerlijk gezegd ook een mooie erkenning.